علی و سامیار، دو کودک از خانواده اتباع، در ابتدای آشنایی با مددکار اجتماعی در شرایطی ناپایدار و پرچالش زندگی می‌کردند. مادر خانواده به دلیل نگهداری از فرزند نوزاد، امکان اشتغال نداشت و پدر رد مرز شده بود. نبود منبع درآمد ثابت، این خانواده را در معرض آسیب‌های جدی قرار داده بود.
در همین شرایط، علی و سامیار به منظور کمک به تأمین هزینه‌های زندگی، به جمع‌آوری ضایعات مشغول بودند و علی از تحصیل بازمانده شده بود.
با ورود این خانواده به طرح حمایتی، فرایند مداخله آغاز شد. مددکار اجتماعی با برگزاری جلسات مشاوره برای مادر، تلاش کرد تا مسیرهای جایگزین برای تأمین معیشت را فراهم کند. در ادامه، با حمایت مؤسسه، خانواده تحت پوشش حمایت‌های معیشتی قرار گرفت و بسته‌های غذایی به صورت ماهانه در اختیارشان قرار گرفت.

هم‌زمان تلاش شد تا کودکان از چرخه کار خارج شوند. علی مجدداً به مدرسه بازگشت و برای تقویت وضعیت تحصیلی و روانی آن‌ها، ارزیابی تخصصی انجام شد. با توجه به نیازهای شناسایی شده، آن‌ها به مراکز مرتبط ارجاع داده شدند و در کلاس‌های اختلال یادگیری و کاردرمانی شرکت کردند.
در کنار این اقدامات، وضعیت اشتغال مادر نیز بهبود یافت. با مشاوره‌های مددکار اجتماعی، او به انجام کارهای خانگی و نظافت منزل روی آورد و به تدریج توانست نقش فعال‌تری در تأمین هزینه‌های خانواده ایفا کند.
این مسیر بدون چالش نبود، با شروع جنگ شرایط خانواده مجدداً دچار نوسان شد؛ اما تداوم حمایت‌ها مانع از بازگشت به وضعیت بحرانی گردید.
امروز، وضعیت این خانواده نسبت به گذشته ثبات بیشتری پیدا کرده است. کودکان در مسیر تحصیل قرار گرفته‌اند. ارتباطات خانوادگی بهبود یافته و امید به آینده در میان اعضای خانواده تقویت شده است.