کار کودکان همچنان یکی از مشکلات پایدار در جهان امروز است. این پدیدهای پیچیده است، زیرا هر نوع کاری که توسط کودکان انجام میشود را نمیتوان «کار کودک» تلقی کرد. باید میان کار کودک، از یک سو، و فعالیتهایی که بخشی از فرایند طبیعی اجتماعیشدن کودکان به شمار میروند، از سوی دیگر، تمایز قائل شد. کودکانی که درگیر کار کودک هستند، کسانیاند که وارد بازار کار میشوند یا در سنین بسیار پایین مسئولیتها و وظایف بیش از حدی را بر عهده میگیرند.اصطلاح “کار کودک” به کاری گفته می شود که کودک را از دوره کودکی، توانایی های بالقوه اش، شأن و جایگاهش محروم کند و برای رشد جسمی، روانی و اخلاقی او مضر باشد.به عبارت دیگر کارهایی که از لحاظ روانی، جسمی، اجتماعی و اخلاقی برای کودک خطرناک است و باعث می¬شود¬ او از فرصت حضور در مدرسه محروم شود یا باعث می¬شود کودک مجبور شود خیلی زود ترک تحصیل کند و مدرسه نرود. یا حتی باعث می-شود کودک مجبور شود حضور در مدرسه را با کارهای سنگین و طولانی ترکیب کند.افراطی ترین شکل کار کودک این است که او را درگیر بردگی، جدایی از خانواده، مواجه شدن با خطرات و بیماری ها، تنها و بی دفاع ماندن در خیابان می سازد.
138 میلیون دلیل برای اینکه سکوت نکنیم!ممکن است این سوال پیش بیاید که کار کودک که همیشه بوده، مگر می شود با آن مقابله کرد؟ اما آمارهای رسمیِ سازمان بینالمللی کار (ILO) گویای این است که این ها فقط عدد نیستند، صدای خاموشِ میلیونها کودکند.۱۳۸ میلیون کودک در سراسر دنیا، به جای کلاس درس، مشغول کار هستند. یعنی نیمی از اینها، کودکیشان را در کارخانهها، کارگاهها یا حتی زبالهگردی میگذرانند.نزدیک به ۵۴ میلیون نفر از این تعداد، درگیر کارهای خطرناک هستند. کارهایی که مستقیم با سلامت جسم و روان کودکان بازی می¬کند؛ مانند کار در معادن، حمل بارهای سنگین یا مواجهه با مواد شیمیایی و محیطهای ناامن.این آمارها یعنی ۵۴ میلیون نفر مشغول به کار در محیطهایی هستند که حتی برای بزرگسالان هم پرخطر و آسیبزاست، چه برسد به کودکی که هنوز در حال رشد جسمی است.نکته مهم این است که ILO تأکید میکند این کودکان انتخاب نکرده اند که کار کنند؛ بلکه “مجبور شده¬اند”. وقتی بزرگترهای خانواده کار شایسته و درآمد کافی نداشته باشند، چرخِ فقر به گونه¬ای میچرخد که مجبور می¬شوند دست کمک به سمت کودکان دراز کنند.
منبع: https://www.ilo.org/topics-and-sectors/child-labour#campaigns
در کوچهپسکوچههای شهر خودمان چه خبر است؟وقتی صحبت از ۱۳۸ میلیون کودک کار در دنیا میکنیم، نباید فکر کنیم این موضوع فقط مربوط به کشورهای دوردست است. در ایران هم کودکان بسیار زیادی هستند که کودکیشان را در کار جا گذاشتهاند.گزارشهای مرکز آمار ایران، تعداد کودکان کار را چند صد هزار نفر اعلام میکند. اما فعالان اجتماعی می گویند این عدد «نوک کوه یخ» است! چرا آمار رسمی، تمام واقعیت نیست؟
۱. کارهای زیرزمینی: بسیاری از کودکان در کارگاههای غیرمجاز و پنهانی کار میکنند که در هیچ دفتری ثبت نمیشود.
۲. زبالهگردی: این یکی از تلخترین چهرههای کار کودک در شهرهای بزرگ ماست که به دلیل ماهیتِ غیررسمی اش، کمتر در آمارها گزارش می شود.
۳. کودکان نامرئی: کودکانی که در بخش کشاورزی یا خانگی کار میکنند و کسی آنها را به عنوان «کودک کار» نمی¬شناسد.تعداد کودکانی که کار می کنند هر چقدر که باشد، مشاهده حتی یک کودک که به جای بازی و مدرسه، درگیرِ سطلهای زباله، دستفروشی در معابر و اماکن عمومی یا کارگاههای نمور یا پرخطر هست، برای جامعه ما سنگین است.
نقش فقر در کار کودک فقر یکی از مهمترین عوامل کار کودک است؛ اما کار کودک راهحل فقر نیست. بر اساس گزارشهای سازمان بینالمللی کار (ILO)، زمانی که کودکان به جای مدرسه وارد بازار کار میشوند، فرصت یادگیری و مهارتآموزی را از دست می¬دهند و این مسأله می-تواند چرخه فقر را از نسلی به نسل دیگر تداوم بخشد. برای پایان دادن به کار کودک، حمایت از خانوادهها، دسترسی به آموزش باکیفیت و ایجاد کار شایسته برای بزرگسالان ضروریست.#روز_جهانی_مبارزه_با_کار_کودک
سازمان بینالمللی کار (ILO) تأکید میکند که آموزش باکیفیت، یکی از قدرتمندترین ابزارها برای پیشگیری از کار کودک و شکستن چرخه فقر است.
کودکی که در مدرسه حضور دارد، فرصت یادگیری، مهارتآموزی و ساختن آیندهای بهتر را پیدا میکند؛ اما کودکی که وارد بازار کار میشود، بیشتر در معرض افت تحصیلی، ترک مدرسه و محدود شدن فرصتهای شغلی در بزرگسالی قرار میگیرد.
به همین دلیل «بهبود دسترسی به آموزش و ارتقای کیفیت مدارس» مؤثرترین راه برای جلوگیری از ورود کودکان به کار است.
هر کودک در کلاس درس، یک گام دورتر از کار کودک و یک گام نزدیکتر به آیندهای بهتر است.
نخستین جلسه معارفه داوطلبان مؤسسه پژواک امید کودک با حضور جمعی از علاقهمندان به فعالیتهای داوطلبانه برگزار شد. در این نشست، مدیرعامل و قائممقام مؤسسه ضمن معرفی مأموریت، حوزههای فعالیت و خدمات آموزشی، مددکاری و...
گزارش سالانه مؤسسه پژواک امید کودک، خلاصهای از فعالیتها، خدمات ارائهشده و منابع مالی در سال 1404 است. این گزارش با هدف شفافیت، پاسخگویی و آگاهی حامیان و همراهان مؤسسه منتشر شده است. برای مطالعه...
علی و سامیار، دو کودک از خانواده اتباع، در ابتدای آشنایی با مددکار اجتماعی در شرایطی ناپایدار و پرچالش زندگی میکردند. مادر خانواده به دلیل نگهداری از فرزند نوزاد، امکان اشتغال نداشت و پدر رد...
